Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz.. Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
*Hasan Dinç paylaşımı:
"1987-1988 eğitim-öğretim yılı, Osmaniye Namık Kemal İlkokulu. Rahmetli öğretmenim Mehmet Ali Aslankurt ve değerli sınıf arkadaşlarım:"
*Aytaç Güner paylaşımı:
"Osmaniye'de büyükbabam Erzin'li Kasım Özkan'ın evi... Şimdi böyle sivil mimari örnekleri kaldı mı ? Kalan varsa koruyabiliyor muyuz?!..."
"Gültekin bey, yayınladığınız için teşekkür ederim. Bu güzelim çardaklı ev, maalesef yerinde yok artık. Çünkü, depremden sonra yerinde sapasağlam dururken, kimler karar vermişse yıkmışlar. Kültürel miraslara sahip çıkmayı ve korumayı yöneticilerimiz bir türlü kabullenemiyor. Çok üzücü durum. Selâm ve saygılar." /Aytaç Güner
Bu ev, Akyar Caddesi'nde, şu an yarıdan fazlası yıkılmış olan Erzinli Bekir Özkan'ın "korunması gerekli tescilli kültür varlığı" levhalı evinin yan parselindeydi. Kardeşi Erzinli Kasım Özkan'ın evi. Belediyenin yeni açtığı "Aile Yaşam Merkezi"nin çapraz karşısındaki boş arsadaydı. Yıkarak yazık etmiş "yıkıp kurtulalım düşüncesi"nde olan liyakatsizler !... (G.Y.)
*Ayşe Çavgun paylaşımı:
"Sene 1972. Osmaniye Lisesi'nin bahçesinde solda oturan rahmetli babam Mustafa Göçer, ortadaki arkadaşı Rıfkı Çetinbilek ve sağdaki arkadaşı rahmetli Hüseyin Salduz."
Bu foto 1952 yılında çekilmiş
Pipo kullanan rahmetli amcam Ali Tülüce yanındaki beyefendi de muhtemelen apanlardandır.
Ali Tülücü amcam karaçayda çırçır fabrikası sahibi ve pamuk tüccarıydı.
Allah rahmet etsin büyüklerimize