Malatya Doğanyol İlçesi

1990 yılında ilçe statüsüne kavuşan Doğanyol ilçesinin tarihi çok eskilere dayanmaktadır. 500 yıl kadar önce köy olarak kurulduğu, 80 yıllık belediyelik ve nahiye olduğu söylenmektedir. Doğanyol'un eski ismi Keferdiz olarak geçmesine rağmen, kaynaklarda Kefersut ve Kefersük olarak geçmektedir.

Osmanlı İmparatorluğu zamanında şimdiki Adıyaman ilinin Kâhta ilçesine bağlı olan Doğanyol, daha sonra Elazığ iline, Cumhuriyetten sonra da Malatya iline bağlanmıştır. İlçe Malatya'ya 90 km. mesafede olup, ilçenin doğusunda Diyarbakır ilinin Çüngüş ve Çermik ilçeleri, batıda Pütürge ilçesi, güneyde Adıyaman ilinin Gerger ilçesi, kuzeyde Elazığ ilinin Sivrice ilçesi ile komşudur.

İlçenin yüzölçümü 233 km2 dir. (Yamaç, Örencik ve Köklükaya köyleri 1992 yılında ilçeden ayrılarak Pütürge ilçesine bağlanmıştır.) İlçenin 1 belediyesiyle 16 Mahalle, 26 mezrası bulunmaktadır. İlçede çalışma hayatı genellikle tarıma dayanmaktadır. Okuma yazma oranı her sene itibariyle yükselmektedir.

Malatya’nın doğu ucunda, Fırat Nehri’nin (Karakaya Baraj Gölü) kıyısında yer alan Doğanyol, hem tarihi kökenleri hem de son yıllarda geçirdiği büyük değişimle dikkat çeken bir ilçedir.

"Küllerinden Doğan İlçe": Yenilenen Çehre​

Doğanyol, 2020 Elazığ-Sivrice depreminden en çok etkilenen noktalardan biriydi. Ancak bu felaket, ilçenin kaderini değiştiren bir kentsel dönüşüme vesile oldu.

• Yüzde 95 Yenilenme: Cumhurbaşkanlığı ve TOKİ eliyle yürütülen projelerle, ilçenin neredeyse tamamı yatay mimariye uygun, villa tipi deprem konutlarıyla yeniden inşa edildi. 2026 yılı itibarıyla Doğanyol, Türkiye’nin en yeni ve düzenli görünümlü ilçe merkezlerinden biri haline gelmiştir.
• Gökçe Mahallesi: İlçenin en büyük mahallelerinden biri olan Gökçe de bu dönüşümden payını alarak modern bir yerleşim alanına dönüştürüldü.

Coğrafya ve İklim​

• Konum: Malatya il merkezine yaklaşık 90-100 km uzaklıktadır. Elazığ il sınırına komşudur ve Karakaya Baraj Gölü'nün hemen kıyısında kuruludur.
• İklim: Baraj gölünün etkisiyle, Malatya geneline göre biraz daha yumuşak bir iklime sahiptir. Yazları sıcak, kışları ise soğuk ama sahil şeridinde nemlidir.

Ekonomi: Kayısı ve Tarım​

İlçenin ekonomisi büyük ölçüde tarıma, özellikle de Malatya’nın sembolü olan kayısıya dayanır.

• Kayısı Üretimi: Fırat kıyısındaki bereketli topraklarda yetişen kayısılar, ilçenin en önemli gelir kaynağıdır.
• Hayvancılık ve Balıkçılık: Baraj gölü kıyısında olması nedeniyle tatlı su balıkçılığı (özellikle aynalı sazan ve yayın) yerel bir geçim kaynağıdır. Ayrıca küçükbaş hayvancılık yaygındır.

Gezilecek Yerler ve Sosyal Alanlar​

Deprem sonrası tarihi yapıların çoğu zarar görmüş olsa da, ilçe doğal güzellikleri ve yeni sosyal alanlarıyla dikkat çeker:

• İskele Mesire Alanı: Fırat Nehri kıyısında, ailece vakit geçirmek ve baraj manzarasını seyretmek için en popüler noktadır.
• Kayacık Mesire Alanı: Yazın serinlemek isteyenlerin tercih ettiği, doğal su kaynaklarına sahip huzurlu bir bölgedir.
• Ziyaret Dağı: İlçenin en yüksek noktasıdır. Haziran aylarında açan "Ters Laleler" ve meşhur "Uçkun" bitkisi ile bilinir. Zirveden 360 derecelik panoramik bir manzara sunar.