Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz.. Tarayıcınızı güncellemeli veya alternatif bir tarayıcı kullanmalısınız.
*Hasan Dinç paylaşımı:
"1987-1988 eğitim-öğretim yılı, Osmaniye Namık Kemal İlkokulu. Rahmetli öğretmenim Mehmet Ali Aslankurt ve değerli sınıf arkadaşlarım:"
*Aytaç Güner paylaşımı:
"Osmaniye'de büyükbabam Erzin'li Kasım Özkan'ın evi... Şimdi böyle sivil mimari örnekleri kaldı mı ? Kalan varsa koruyabiliyor muyuz?!..."
"Gültekin bey, yayınladığınız için teşekkür ederim. Bu güzelim çardaklı ev, maalesef yerinde yok artık. Çünkü, depremden sonra yerinde sapasağlam dururken, kimler karar vermişse yıkmışlar. Kültürel miraslara sahip çıkmayı ve korumayı yöneticilerimiz bir türlü kabullenemiyor. Çok üzücü durum. Selâm ve saygılar." /Aytaç Güner
Bu ev, Akyar Caddesi'nde, şu an yarıdan fazlası yıkılmış olan Erzinli Bekir Özkan'ın "korunması gerekli tescilli kültür varlığı" levhalı evinin yan parselindeydi. Kardeşi Erzinli Kasım Özkan'ın evi. Belediyenin yeni açtığı "Aile Yaşam Merkezi"nin çapraz karşısındaki boş arsadaydı. Yıkarak yazık etmiş "yıkıp kurtulalım düşüncesi"nde olan liyakatsizler !... (G.Y.)
*Ayşe Çavgun paylaşımı:
"Sene 1972. Osmaniye Lisesi'nin bahçesinde solda oturan rahmetli babam Mustafa Göçer, ortadaki arkadaşı Rıfkı Çetinbilek ve sağdaki arkadaşı rahmetli Hüseyin Salduz."
Bu foto 1952 yılında çekilmiş
Pipo kullanan rahmetli amcam Ali Tülüce yanındaki beyefendi de muhtemelen apanlardandır.
Ali Tülücü amcam karaçayda çırçır fabrikası sahibi ve pamuk tüccarıydı.
Allah rahmet etsin büyüklerimize
Karatepe-Aslantaş arkeolojik araştırma ekibi. Halet Çambel ve arkadaşları. Yıl 1946.
Soldan sağa: Bay Bossert, Bayan Bossert, Mühibbe Darga, C. W. Ceram, Bahadır ve Handan Alkım ve küçük kızları Bilge, Halet Çambel, Nail Çakırhan ve arkada iki öğrenci.
Halet Çambel Karatepe-Aslantaş yolunda Arkeoloji Sanat Yayınları Arşivi
Karatepe-Aslantaş Açık Hava Müzesi ve Yerinde Koruma Projesi
1952’den itibaren H. Çambel, Karatepe’de Roman İstituto Centrale de Restauro - ICR’den gelen İtalyan uzmanlarla mimari kabartmaların müzeye taşınmadan, yerinde restorasyon ve konservasyon çalışmalarını öngören bir projeyi yürütmüştür. Karatepe-Aslantaş Projesi’nin temel yaklaşımı eserlerin müzede değil, yerinde korunması ilkesine dayanmaktadır.
Halet Çambel bu ilke doğrultusunda ören yerinin tek bir eserini bile büyük müzelere göndermeden, bunların yerinde sergilenebilmesini sağlamıştır. Çambel, yerinde korumanın ancak o yöredeki insanların bunu kabullenmesiyle olabileceğini, bunu sağlamak için de onların bilinçlenmesi ve ekonomik durumlarının gelişmesi ile mümkün olabileceği gerçeğini görmüş, onlarca yılını bunun gerçekleşmesi için harcamıştır.