Eski Osmaniye Fotoğrafları 📷
- Konuyu Başlatan HasanTürk
- Başlangıç tarihi
KANADA'DA YAŞAYAN HEMŞEHRİMİZ TALİP IŞIK'IN "KARAOĞLANOĞLU PARKI ANILARI"
Şehirde, içlerinde 24'lü ya da 32'li filmler olan makinalarıyla, fotoğrafçılar dolanırdı. En çok da Karaoğlanoğlu Parkı'nın ağaçları, çiçekleri arasındaki bankları kollarlar, fotoğraf çekerlerdi. Bir dahaki sefere karşılaştığınızda, artık basılı hale gelmiş fotoğrafları omuz çantalarından çıkarıp size gösterir, paralarını alırlardı. Basbayağı hayatlarını bu işle idame ettiren insanları vardı şehrin.
Parkın önünde bütün yıl tablalarında bici bici ya da güllü dondurma satanlar da iş tutardı. Güllü dondurma dediklerini, Karaçay’daki buzhaneden gelen koca koca buz kalıplarını rendeleyip, üzerlerine gül suyu aromalı şerbet dökerek yaparlardı. Güllü dondurma ya da nişastayla yapılan bici bici ilginizi çekmediyse, meyan kökünden yaptıkları şerbetleri, sırtlarındaki güğümleriyle dolaşarak satan şerbetçiler de uğrardı parka. Varlıkları, bakır tasları birbirine vurarak dolaştıklarında malum olurdu.
Güz sonu Maraş tarafından kamyon yükü şeker pancarları gelir, bazı seyyar satıcılar koca kazanlarda, odun ateşinde kaynatılmış şeker pancarlarını bir vakit dilim dilim satarlardı.
30 yıl önce Osmaniye’den ayrıldığımdan beri ne görüp ne de yiyebildiğim, tadı hâlâ damaklarımda olan başka şeyler de var. Park önündeki tablalardan külahlarda satılan ‘alıç’ ve ‘hambelis’ gibi; civar köylerden günübirlik gelen öğrencilerin azıklarında eksiksiz bulunan, bu parkta oturup tatlı niyetine yedikleri ‘bastık’ gibi…
Talip Işık
KAYNAK Gültekin Yılmaz
Şehirde, içlerinde 24'lü ya da 32'li filmler olan makinalarıyla, fotoğrafçılar dolanırdı. En çok da Karaoğlanoğlu Parkı'nın ağaçları, çiçekleri arasındaki bankları kollarlar, fotoğraf çekerlerdi. Bir dahaki sefere karşılaştığınızda, artık basılı hale gelmiş fotoğrafları omuz çantalarından çıkarıp size gösterir, paralarını alırlardı. Basbayağı hayatlarını bu işle idame ettiren insanları vardı şehrin.
Parkın önünde bütün yıl tablalarında bici bici ya da güllü dondurma satanlar da iş tutardı. Güllü dondurma dediklerini, Karaçay’daki buzhaneden gelen koca koca buz kalıplarını rendeleyip, üzerlerine gül suyu aromalı şerbet dökerek yaparlardı. Güllü dondurma ya da nişastayla yapılan bici bici ilginizi çekmediyse, meyan kökünden yaptıkları şerbetleri, sırtlarındaki güğümleriyle dolaşarak satan şerbetçiler de uğrardı parka. Varlıkları, bakır tasları birbirine vurarak dolaştıklarında malum olurdu.
Güz sonu Maraş tarafından kamyon yükü şeker pancarları gelir, bazı seyyar satıcılar koca kazanlarda, odun ateşinde kaynatılmış şeker pancarlarını bir vakit dilim dilim satarlardı.
30 yıl önce Osmaniye’den ayrıldığımdan beri ne görüp ne de yiyebildiğim, tadı hâlâ damaklarımda olan başka şeyler de var. Park önündeki tablalardan külahlarda satılan ‘alıç’ ve ‘hambelis’ gibi; civar köylerden günübirlik gelen öğrencilerin azıklarında eksiksiz bulunan, bu parkta oturup tatlı niyetine yedikleri ‘bastık’ gibi…
Talip Işık
KAYNAK Gültekin Yılmaz
